وبلاگ 55
۱۳۹۳ مهر ۲۰, یکشنبه
آن روزها- یک ترانه
با چشای بی فروغ
میون راست و دروغ
خودمو گم میکنم
توی این شهر شلوغ
پچپچ آدمکا
بس که تو هم می دوه
دیگه فریاد منو
سایه مم نمی شنوه
صدای زنجیر تو گوشم میخونه
تو داری از قافله دور می مونی
سرتو خم کن تا درا وا بشن
تا بگی نه پشت کنکور می مونی....
(داریوش)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر