لنگر درد به فریاد دل ما نرسید
تا که ،تسکین دهد این کشتی طوفانی را؟
ما حریفان کهنسال جهان ازلیم
طفل شش روزه ی عالم ندهد بازی ما .
گرفته است جهان را غبار بیدردی
کجا رویم از این عالم خراب کجا ؟
این زمان هر آدمی صد دیو را ره می زند
رفت آن عهدی که شیطان بیم از آدم نداشت .
(صائب)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر