۱۳۹۲ آبان ۲, پنجشنبه
آن روزها- یک ترانه
به رهی دیدم برگ خزان
پژمرده ز بیداد زمان
کز شاخه جدا بود
چو ز گلشن رو کرده نهان
در رهگذرش بادخزان
چون پیک بلا بود
ای برگ ستمدیده پاییزی
آخر زچه از گلشن بگریزی
روزی تو هماغوش گلی بودی
دلداده و مدهوش گلی بودی....
(بانو مرضیه)
۱۳۹۲ آبان ۱, چهارشنبه
دیده شود حال من ...
اندیشه ات جایی رود وانگه تو را آنجا کشد .
خواهی که آید پیش تو بیمار شو بیمار شو .
حیله ی دشمن مشنو
دوست میازار و مرو .
جوهر فردیت خود هرزه به افراد مده .
از غم مات شاه دل خانه به خانه می دود
رنگ رخ پیاده ها بهر نجات ریخته .
(مولوی)
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)